سنگ، صنعتی آمیخته با هنر و معماری

اکبر لرپری زنگنه بازرس انجمن سنگ ایران مصاحبه ای مفصل را با مجله دنیای سنگ انجام داده است. متن صحبت های ایشان با مجله دنیای سنگ به شرح زیر است:

صادرات سنگ درجایگاه سوم پس از نفت و گاز


    در کوتاه مدت فکر نمی کنم صادرات سنگ پس از گاز و نفت در رتبه سوم قرار گیرد اما در بلند مدت این احتمال وجود دارد، البته به طورحتم این پتانسیل و استعداد در این صنعت وجود دارد. در واقع این توانمندی هم به صورت بالقوه در صنعت سنگ موجود است و هم امکان به فعلیت رسیدن آن درصورت تلاش منظم، منسجم، سازماندهی شده و همه جانبه اهالی سنگ، ارگان ها و سازمان های دولتی چندان دوراز دسترس به نظر نمی رسد.

رشد و توسعه صادرات سنگ ایران با حضور در نمایشگاه های بین المللی

    لازم است با حضور در نمایشگاه های بین المللی و منطقه ای مرتبط با صنعت سنگ و ساختمان و برپایی سالن نمایش های دائمی در بازارهای هدف، زمینه شناساندن قابلیت و توانمندی این صنعت را فراهم کنیم. همان طور که عنوان شد در گام اول باید به صورت جدی، فعال و هدفمند در نمایشگاه های کشورهای بازارهای هدف ایران که طالب و مشتری سنگ بریده ما هستند شرکت کنیم؛ از جمله عراق، ترکمنستان، قزاقستان، تاجیکستان ، آذربایجان، ارمنستان، روسیه، کشورهای حوزه دریای خزر و کشورهایی چون مالزی، اندونزی و …..گام دوم؛ پس از بررسی و شناخت بازارهای مناسب سنگ ایران به ایجاد شوروم ویا مراکز تجاری تخصصی دائمی مبادرت کنیم تا با اتحاد و تجمیع همه این فعالیت ها زمینه رشد و توسعه صنعت سنگ ایران را فراهم کنیم. تنها راه رشد و توسعه این صنعت و بقای آن در گرو حضور مداوم، مدون و موثر در بازارهای بین المللی و صادراتی است؛ تثبیت، تقویت و رشد سطح کمی و کیفی در بازارهای موجود و کشف بازارهای جدید و با صرفه مناسب و حضور مثبت و تاثیرگذار درآنها، شرکت در نمایشگاه های بین المللی و منطقه ای، انعقاد قراردادهای تعرفه ترجیحی دو جانبه بین ایران و کشورهایی که بازار هدف ما هستند مانند کشورهای آسیای میانه، عراق، افغانستان و…

لزوم انعقاد قراردادهای تعرفه ترجیحی با کشورهای آسیای میانه

    اگرما با کشوری مانند کره جنوبی قرارداد داشته باشیم که تعرفه سنگ از دو طرف ده درصد باشد چون واردات سنگ از کره جنوبی به ایران نداریم و ایران به کره جنوبی صادرات سنگ دارد برای ما مفید خواهد بود. گرچه به دلیل اینکه کره جنوبی به تبعیت از قوانین حاکم بر تجارت جهانی به خودی خود و همچون کشورهای اروپایی تعرفه پایینی بر کالاهای وارداتی وضع می کند به نظر نمی رسد که نیازی به قرارداد تعرفه ترجیحی با آن داشته باشیم. به طورعمده ارزش قرارداد تعرفه ترجیحی با کشورهای آسیای میانه مشخص می شود. کشوری مانند تاجیکستان که تعرفه بالایی بر کالای ورودی وضع کرده را می توان با یک قرارداد تعرفه ترجیحی به حدی از مقبولیت رساند که بدون متحمل شدن هزینه های سنگین بازار سنگ آن را به دست گرفت. قرارداد تعرفه ترجیحی با کشوری مانند ترکیه و برای کالاهای سنگی بیشتر از آنکه به نفع ما باشد به نفع ترکیه است. دلیلی آن هم بالا بودن جایگاه صادراتی ترکیه درهر دو حوزه سنگ کوپ و بریده نسبت به ما است. قرارداد تعرفه ترجیحی ما در این حوزه این فرصت را به ترک ها می دهد که بخش قابل توجهی از بازار داخلی ما را به دست آورد بدون اینکه ما توان رقابتی مناسبی در حضور متقابل در بازار داخلی ترکیه را پیدا کنیم. در کشورهای اروپایی تعرفه ها به دلیل عضویت در سازمان تجارت جهانی و لزوم تبعیت از قوانین الزام آور آن سازمان به خودی خود پایین است ما مشکل تعرفه های بالا را در کشورهای آسیای میانه داریم که بین ۸۰ تا ۱۰۰ درصد تعرفه ورود کالا دارند. با چنین کشورهایی است که باید با انعقاد قرارداد تعرفه ترجیحی کاری کنیم که حضور ایران در بازار این دست از کشورهای به صرفه، پر رنگ و فعال باشد.

بخش دولتی در ایران هنوز و عملا به بخش خصوصی بی اعتماد است

    بخش دولتی در ایران هنوز و عملا به بخش خصوصی بی اعتماد است و حاضر نیست اختیاراتش را به بخش خصوصی تفویض کند. از نظر شکلی و ظاهری به نظر می رسد که این اتفاق رخ می دهد اما در واقع در بخش دولتی مقاومتی جدی وجود دارد و آن هم اینکه برخی مدیران دولتی این احساس را دارند که اگر اختیارات دولتی را به بخش خصوصی واگذار کنند جایگاه تصمیم گیری و تصدی گری خود را از دست می دهند. به همین دلیل شما می بینید که بسیاری از انجمن ها تاسیس می شوند، شکل می گیرند و وجود دارند ولی خوب که نگاه می کنید می بینید سطح تاثیر آنها بر تصمیم گیری های مربوط به خود آنها ناچیز و یا حتی صفر است. انجمن سنگ ایران در مدت ۴الی ۵ سال اخیر که دوره دولت یازدهم و دوازدهم است تا چه اندازه در تصمیمم گیری ها موثر بوده است؟ با وجود اینکه انجمن سنگ ایران از ارکان و عضو اصلی ستاد سنگ وزارتخانه است و فکر می کنم ۳ یا ۴ نفر از اعضای ستاد سنگ از انجمن هستند ولی در تصمیم گیری ها کلان نقش چندانی ندارند.

باید به بازار روسیه نفوذ کنیم

    نمایشگاه هفدهم صنعت سنگ مسکو و پاویون ایران در روسیه یکی از فرصت های معرفی بازار ایران بود. در حقیقت ما در جست و جوی پاسخ به ابهاماتی از جمله چرایی شرکت در آن و عدم نتیجه گیری مطلوب و عدم تحقق خروجی مورد نظر شرکت کنندگان ایرانی در نمایشگاه مسکو هستیم. بازار روسیه بازاری پرمصرف برای صنعت سنگ و فراورده های آن است. اگر این بازار بدین گونه است چرا برای ایران بازارهدف خوبی نشد؟ اگر برای ایران اینگونه نشد در نگاه اول به عدم توانایی و آمادگی ما برمی گردد. پاویون ایران در مسکو از نظر تشکیلات، اجراء، غرفه سازی و حضور یکپارچه خیلی خوب بود. اشتباهی رخ داد که باعث خروجی نامناسب و حتی توام با سرخوردگی برخی از شرکت کنندگان ایرانی و هدررفت هزینه ها شد، اشتباه محاسباتی در حوزه زمان و بازه تاریخی آن بود. به احتمال قوی اگر در نمایشگاه ساختمان روسیه که حدود شش ماه بعد از آن برگزار شد شرکت می کردیم می توانست نمود و تاثیر بیشتری در خروجی دلخواه ما داشته باشد. پاویون ما در مسکو درست در مقطع زمانی اوج بحران و تنش در روابط سیاسی ترکیه و روسیه شکل اجرایی به خود گرفت. ما در فرایند برنامه ریزی های خودمان جهت شرکت درآن نمایشگاه فکر می کردیم روابط اقتصادی بین این دو کشور حداقل تابعی از رابطه متشنج شده سیاسی آن است. پس مجموعه تصمیم گیرندگان در انجمن در کارگروه برنامه ریزی و تصمیم سازی به این نتیجه رسیدند که در زمان برگزاری نمایشگاه مسکو بهترین زمان برای گرفتن جای خالی (احتمالی) ترکیه در بازار سنگ روسیه است. فارغ از این مطلب که در آن زمان رابطه اقتصادی میان دو کشور تاثیری قابل توجه از اختلال سیاسی فی ما بین نپذیرفته بود و از منظری دقیق تر اگر به جوانب قضیه نگاه کنیم دلیل قابل توجه تر شکست ظاهری شرکت های ایرانی در آن نمایشگاه نه به مقوله ذکر شده که درحقیقت اشکالی بود که متوجه خود آن نمایشگاه بود چرا که مخاطب کمی را به خود جذب کرده بود وگرنه پاویون سنگ ایران در روسیه قوی ، درخور و شایسته بود.

ارتباط قوی با مهندسین مشاور

    ارتباط مجموعه ما از گذشته بیشتر با مهندسان مشاور پروژه ها بوده به طوری که حتی در پروژه های دولتی زیادی که مشارکت داشتیم با مشاوران مهندسی و طراحان هم فکری های زیادی انجام داده ایم. ما همواره به این معتقد بوده ایم که بخش تعیین کننده و تاثیرگذار در انتخاب، استفاده و حتی نوع و شیوه اجرای مصالح، مهندسین مشاور هستند. کارفرما تامین بارمالی پروژه را برعهده دارد، پیمانکار مجری طرح است ولی تصمیم گیرنده اصلی در تعیین نوع، کمیت و کیفیت مصالح، مهندسین مشاور هستند، بخش طراحی و معماری هم که زیرمجموعه این بخش هستند. به همین دلیل ارتباط نزدیک تر صنعت سنگ با این مجموعه باعث افزایش حضور موثر سنگ در پروژه های داخلی خواهد شد. اگر ما پتانسیل خوبی را که در این صنعت موجود است با ارتباط نزدیک تر به طراحان و معماران عرضه کنیم و از طرفی نیز از ایده های آنها بهره گرفته و آنها را متوجه این موضوع کنیم که استفاده از سنگ ارزش افزوده ای قابل توجه را به مجموعه ساختمان می افزاید. این آگاهی بخشی قطعا منجر به تمایل و اقبال جدی این قشر از بدنه صنعت ساختمان به حوزه هنر – صنعت سنگ خواهد شد. بدین ترتیب هم این صنعت توسعه بیشتری را به خود می بیند و هم معماران با استفاده از مصالح بومی و هماهنگ با محیط جغرافیایی ساختمان مد نظر، سطح کیفی و ظاهری طرح را بالاتر خواهند برد. بدست آوردن چنین دستاوردی مستلزم گسترش ارتباط صنعت با این بخش مهم از فرایند ساخت و ساز است. با اعتقاد به این رویکرد ما مصمم شدیم در مجموعه مربوط به «انجمن طراحان و معماران » غرفه ای به نمایندگی از صنعت سنگ داشته باشیم تا ارتباط خود را از طریق چنین پنجره هایی با این بخش تقویت کنیم.

ضعف ما در شناخت و بهره گیری از طرح های خلاقانه و مدرن است

    کار ما سنگ است و در حوزه معدن، کانی شناسی، معادن، فرآوری و دانش بنیادین سنگ به شناخت و دانش قابل تامل و خوبی رسیده ایم. ضعف ما در شناخت و بهره گیری از طرح های خلاقانه و مدرن است. ما با ایجاد این حلقه ارتباطی و گسترش آن سعی درهم پوشانی کاستی های هم و در نتیجه، رشد، توسعه و افزایش ارزش افزوده ساختمان به طورکلی و همچنین جزء به جزء بخش های مرتبط داریم.

آوردن معماری به درون صنعت سنگ

    برای آوردن معماری به درون صنعت سنگ باید مجموعه های سنگبری، بخش معماری را در مجموعه کاری خود داشته باشند. همین طورکه ما بخش های معدن، فراوری، بازار یابی، بازرگانی و حسابداری داریم باید آتلیه تخصصی معماری را نیز به عنوان بخش اصلی مجموعه در اختیار داشته باشیم. البته مجموعه های بزرگ می توانند ازچنین چارت سازمانی و اجرایی برخوردار باشند اما یک واحد تولیدی کوچک سنگی چنین توانایی را ندارد پس لازم است برای رفع این نقیصه ارتباطی جدی و قوی را میان بخش صنعت سنگ از یک طرف و طرح و معماری از طرف دیگر شکل دهیم. بدین ترتیب زمینه برای جانمایی سنگ در جای اصلی و فاخر خود که همان اصطلاح مرسوم و بین المللی آن سنگ های تزئینی است فراهم بشود.

حضور «ورک شاپ» و «سالن نمایش سنگ» در دانشکده های معماری

    حضور «ورک شاپ» و «سالن نمایش سنگ» در دانشکده های معماری می تواند بسیارمفید باشد. یعنی یکی از حرکت های بسیار مفید است که از آن غفلت شده و فکر می کنم باید ازاهداف پیش روی انجمن باشد و بشود. یعنی سنگ بسیار فراتر از یک کالای ساختمانی اهمیت و جلوه دارد. رخ و صورت ساختمان و آبروی آن است. استفاده از سنگ به عنوان زینت ساختمان بدون حضور و وجود طراحی زیبا حتی ممکن است ساختمانی را زشت جلوه دهد. برای اینکه به سنگ از زاویه شناختی جلوه گری نگاه شود شناخت ساختاری و کاربرد هنری متناسب با آن، ذهن خلاق و با دانش معماری را طلب می کند.

 به آینده انجمن طراحان خوش بین هستم

    انجمن طراحان انجمنی نوپا است. ساختمانی هم که انجمن الان در آن مستقر شده مدت زمانی کوتاه و شاید کمی بیشتر از یک سال می شود که گرفته شده و به نوعی تجربه نوینی است که باید به آن زمان بدهیم تا بالنده شود ولی من به آینده آن خوش بین هستم. باید ارتباط میان جامعه معماری و جامعه تولید و فراوری سنگ را تقویت کنیم و فاصله ها را از میان برداریم چون سود همه طرف ها در یک ارتباط سطح بالا میان این دو بخش است هم سود تولید کننده، هم سود طراح و هم سود کارفرما که می تواند کار زیباتری را در ویترین کاری خود داشته باشد.

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در سه شنبه, 13 شهریور 1397 ساعت 04:06
  • اندازه قلم

درباره ی خوشه سنگ قم

   خوشه سنگ قم با تمرکز حدود 250 واحد سنگبری ،8 معدن فعال سنگ ساختمانی و با اشتغال بیش از 4092 نفر در این واحدها در محدوده استان به عنوان یک خوشه مهم و استراتژیک برای توسعه مورد توجه است.
نزدیکی قم به تهران به عنوان بزرگترین بازار کشور ، موقعیت جغرافیایی و راه های ارتباطی آن،این استان را بعد از اصفهان به دومین قطب با سابقه صنعت سنگبری کشور تبدیل کرده است. محصولات تولیدی این خوشه، سنگ گرانیت، مرمریت، تراورتن، مرمر و انواع دیگر سنگ های ساختمانی است.

لینک های مرتبط 3